Upamiętnienie heroicznego zrywu rozpoczęła Msza Święta w Kościele Garnizonowym. Następnie, o godzinie „W”, na rondzie Giedroycia środowiska patriotyczne oddały cześć powstańcom, zapalając race. Odśpiewano również „Mazurek Dąbrowskiego”.

 Potem część osób przeszła przed pomnik Harcerzy Poległych za Ojczyznę na Skwerze Szarych Szeregów, gdzie odbyła się dalsza, oficjalna część obchodów. Powstańców uczczono najpierw minutą ciszy. Nie brakowało także okolicznościowych przemówień.

– To właśnie w powstaniu ukazała się prawdziwa, barbarzyńska twarz Niemców z lat 1933–1945. To także twarz drugiego z naszych okupantów, a więc krwawego cynizmu Związku Sowieckiego. Ale najważniejsza twarz, którą powinniśmy widzieć w tym powstaniu, to twarz naszych rodaków. Za coś, co jest – jak się okazuje – dla Polaków najcenniejsze, a więc wolność, płacili tym, co również jest najcenniejsze – swoim życiem – podkreślał dr Robert Piwko, naczelnik Delegatury Instytutu Pamięci Narodowej w Kielcach.

Powstanie Warszawskie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 roku o godzinie 17:00 – tzw. godzinie „W” – na mocy rozkazu dowódcy Armii Krajowej, gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”. Jego celem było wyzwolenie stolicy spod niemieckiej okupacji przed wkroczeniem Armii Czerwonej. Armia Krajowa i władze Polskiego Państwa Podziemnego zamierzały ujawnić się i wystąpić wobec Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego jako jedyna legalna władza niepodległej Rzeczypospolitej.

Powstanie, planowane na kilka dni, trwało 63 dni i zakończyło się klęską 3 października. Zginęło od 16 do 18 tysięcy żołnierzy AK oraz od 150 do 180 tysięcy cywilów. Po jego upadku Warszawa została niemal całkowicie zniszczona przez Niemców.

GALERIA