Flaga państwowa, obok godła i hymnu narodowego, jest symbolem Rzeczpospolitej Polskiej. Święto Flagi jest okazją do refleksji nad istotą symboli narodowych i dziedzictwem, jakie one uosabiają.
Barwy flagi złożone z dwóch poziomych pasów: białego i czerwonego odwzorowują kolorystykę godła państwowego, który stanowi orzeł biały w koronie na czerwonym polu. Według symboliki używanej w heraldyce, kolory te mają swoje znaczenie. Biel, reprezentuje srebro i oznacza wodę, a w zakresie wartości duchowych: czystość i niepokalanie. Kolor czerwony jest symbolem ognia i krwi, a z cnót oznacza odwagę i waleczność.
Dziedzictwem, które symbolizuje biało-czerwona, jest nasza kultura. W arcydzieła obfitował wiek XIX. Polska była wtedy pod zaborami, ale naród nie utracił swej duszy. Dzieła wówczas powstałe do dziś oddziałują na naszą świadomość i wyobraźnię. Polskim dziedzictwem są także tradycje przeżywania chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy, które skupiają się wokół rodzinnego domu. Ojczyzna kojarzy się bowiem z domem rodzinnym. Miłość do niej wywodzi się z czwartego przykazania Dekalogu: „Czcij Ojca swego i Matkę”. Dobitnie wyraził to Jan Paweł II podczas wizyty w Masłowie w 1991 roku mówiąc: „To jest moja matka, ta ziemia! To jest moja matka, ta Ojczyzna! To są moi bracia i siostry!”
Dla naszych przodków, wyrazem przywiązania do tego dziedzictwa, było również hasło wyszywane na sztandarach: Bóg – Honor – Ojczyzna. Na nim wychowywali się i z nim szli walczyć o niepodległą Polskę.