Pokłon Trzech Króli Panu Jezusowi

Wstęp Ewangelii wg św. Mateusza koncentruje uwagę na Żydach, którzy odrzucili zbawienie, podkreślając zarazem uniwersalizm misji Chrystusa.  Przybycie trzech mędrców/magów/królów, bo różnie ich nazywano, symbolizuje świat pogański, który nie uczestniczył w obietnicach danych Izraelowi. Z pewnością byli oni ludźmi światłymi, których do betlejemskiej groty nie zawiodła obietnica ludu izraelskiego (której nie znali), lecz szukali wyjaśnienia owych wyjątkowych wydarzeń na sposób rozumowy.

            Mędrcom wydaje się, że ktoś tak znamienity powinien urodzić się na dworze królewskim, przychodzą więc do Heroda pytając: „gdzie jest nowonarodzony Król żydowski” (Mt 2,2)? U Heroda spotyka ich zawód, bo daje się on poznać jako człowiek małostkowy, zalękniony i próżny. Szukają więc dalej idąc za światłem rozumu i własnych odkryć. Odpowiedzi na nurtujące ich pytania nie znaleźli w pięknym pałacu Heroda, ale w skromnej grocie betlejemskiej. Światłość – ta, która ich poprzedza na drodze, i ta, którą niosą w zaciszu własnych serc i umysłów, pozwala im bezbłędnie określić cel.

            Mędrcy ofiarowali Jezusowi: złoto, kadzidło i mirrę. Kadzidło to w wielu kulturach przyjemny środek zapachowy. Symbol uwielbienia Boga i modlitwy unoszącej się ku niebu. Kadzidło to wyraz naszej tęsknoty, która wykracza poza codzienność, która wyrywa się ku Bogu. Ono też symbolizuje wszystkie nasze modlitewne nadzieje, sprowadzając do naszego życia niepowtarzalny zapach Bożej obecności.

            Mirra - wonna w zapachu, ale gorzka w smaku. Była stosowana do skrapiania szat i pościeli. Podana została Jezusowi podczas męki krzyżowej, ponieważ była środkiem odurzającym. Odmowa zakosztowania mirry znaczyła dobrowolne przyjęcie cierpienia. Mirra była też wykorzystywana do balsamowania zwłok, przez co jest symbolem cierpień i zadanych nam ran.

            Złoto w ludzkim znaczeniu symbolizuje zaszczyty tego świata i jest przedmiotem pożądania człowieka. Podczas kultu symbolizowało Najświętszego, ale Go nie utożsamiało, o czym przekonali się ci, którzy czcili złotego cielca. Złoto jest czyszczone w ogniu, co oznacza, że nie może być z niczym innym mieszane. Taka powinna być też nasza miłość, zaprawiona w ogniu codziennego życia, w tyglu pytań i poszukiwań. Taka powinna być też nasza miłość złożona Bogu: szczera, wyłączna, czysta, bez domieszki egoizmu, pychy czy cynizmu. Złoto jest symbolem takiej miłości.

            Święty Mateusz zapisał w Ewangelii, że po spotkaniu z Jezusem mędrcy powrócili do swych krajów inną drogą. W pierwszych wiekach chrześcijaństwo określano mianem nowej drogi, która nie jest wymiarem topograficznym, ale zaangażowaniem wewnętrznym. Inna droga to odwrócenie się od tego, co dotychczasowe, rozbrat z tymi, którzy naszym poszukiwaniom duchowym i intelektualnym nakładają pęta. Współczesna kultura ich postawy określa mianem herodowych bądź faryzejskich. Inna droga to spotkanie z Chrystusem, co wiąże się z decyzją o zmianie.

Więcej powiemy w audycji "Tak wierzę" 6 stycznia w Święto Trzech Króli o godz. 20 w Radiu eM.