Według wyliczeń za granicę ubóstwa przyjmuje się kwotę 540 złotych na osobę w gospodarstwie jednoosobowym oraz 1458 złotych dla gospodarstwa czteroosobowego. W poprzednich latach stopa ubóstwa skrajnego wynosiła 7% w Polsce. W ocenie GUS-u najbardziej zagrożone ubóstwem są rodziny wielodzietne oraz rodziny, w których żyją niepełnosprawne dzieci. 

W 2014 roku poziom skrajnego ubóstwa w regionach był zróżnicowany: od 5% w centralnych do około 10% w północno-wschodnich. Jeżeli chodzi o województwa to stopa waha się pomiędzy 5% do nawet 15%. Według danych najgorsza sytuacja jest w województwie Świętokrzyskim (12%) oraz Warmińsko-Mazurskim (15%). 

Ponad dwukrotnie więcej biednych rodzin jest na wsiach niż w miastach. Na wsi odsetek osób żyjących poniżej minimum egzystencji wyniósł prawie 12 proc. Najwyższym odsetkiem ubogich osób na wsi odznaczały się rodziny nie mające własnego gospodarstwa rolnego i utrzymujące się głównie ze świadczeń społecznych innych niż emerytura i renta (ok. 42 proc.)