Celem obchodów Dnia Białej Laski, jest przedstawienie opinii publicznej, środkom masowego przekazu, rządom i władzom lokalnym, problematyki osób niewidomych i niedowidzących. Dla nich samych, jest to uroczyste święto podczas którego przypominają zdrowej części społeczeństwa, że istnieją, że chcą żyć tak jak wszyscy inni obywatele kraju i świata, bez ograniczeń i bez fałszywej litości. Jak żyje się im w Kielcach, czy nasze miasto jest dla nich przyjazne?

- Kielce są coraz bardziej przyjazne niewidomym. Są tu odpowiednio budowane chodniki, płyty z wypustkami między skrzyżowaniami. Udźwiękowiona została prawie cała sygnalizacja w mieście. Powstaje coraz więcej tablic informacyjnych na przystankach, gdzie po wciśnięciu odpowiedniego guzika jesteśmy informowani głosowo kiedy przyjedzie autobus - mówi Wojciech Czajkowski dyrektor Polskiego Związku Niewidomych okręgu świętokrzyskiego

Czy świat ludzi niewidomych może być kolorowy?

- W naszym świecie, kolory nie mają takiego znaczenia, albo nie mają go w ogóle. Jednak przez kolorowy świat, rozumiemy miły, fajny, przyjazny i przychylny świat. Ja myślę, że nasz świat może być kolorowy, jeśli się nam pomoże ten świat stwarzać. Jest potrzebna praca i zajęcia dla niewidomych i chyba ogólne zrozumienie naszej sytuacji i dysfunkcji, która wcale nie przeszkadza nam wykonywać różnego rodzaju zajęć. Trzeba pomagać ludziom niewidomym w tym świecie się odnaleźć - kontynuuje dyrektor Czajkowski

A jak się odnajdują?

- Często wyrażamy swoje emocje i uczucia poprzez muzykę. Jeśli będziemy takie osoby zauważać w odpowiedniej chwili i pomagać im, to nasz świat będzie bardziej kolorowy. Przykłady osób, które coś osiągają, pobudzają innych do działania. Pokazują, że mimo, że nie mamy wzroku, to możemy osiągać sukcesy, te mniejsze i większe. Ja sam byłem w takiej sytuacji, w której musiałem zrezygnować z liceum. Wada wzroku posunęła sie tak daleko, że nie wierzyłem w jakikolwiek sukces. Z czasem dochodziły do mnie sygnały o ludziach niewidomych z tytułem magistra i pobudziło mnie to do działania - kończy dyrektor Czajkowski

I trzeba iść do przodu i pod rękę z osobami, które tego potrzebują. Zawsze niewidomemu możemy opowiedzieć jak jest w górach, ale można go tam też zabrać, aby zmarzły mu policzki, aby opaliło mu się na słońcu czoło, aby mu powiedzieć, że jeszcze kilka kroków i musi skręcić bo upadnie… Niewidomi chcą żyć normalnie, pozwólmy im na to, zauważając ich problemy. Pomimo, że oni nie widzą innych, ale na pewno zauważą i poczują okazane im serce. Odwdzięczą się tym samym… Sercem i miłością