Zdaniem biskupa, „te dwa sakramenty – dary, przez wieki łączy i niesie miłość, tych dwóch sakramentów nie można od siebie oddzielić’. Podczas ostatniej wieczerzy wspominanej dzisiaj w liturgii Kościoła, Jezus biorący chleb w swoje ręce pozostaje zawsze obecny wśród nas jako „Bóg żywy”. Z kolei w człowieku – jako w „najpiękniejszym obrazie samego siebie” – „Jezus odnajduje swój miejsce i swój dom”.

Biskup medytował nad tajemnicą przeistoczenia się Boga w kruszynę chleba i pozostawienia siebie – ludziom. Zauważył, że „żywy Bóg w opłatku chleba” uzdrawia z choroby duszy, umacnia. Tylko wiarą możemy poczuć smak chleba życia i jego moc” – mówił bp Florczyk. Przypominając ewangeliczny opis ostatniej wieczerzy apelował, aby do wspólnoty z Jezusem przygotowywać siebie „przez czyste i pełne miłości serce”.

Bp Florczyk życzył księżom, aby zawsze czuli się umiłowani przez Nauczyciela i Pana i aby nigdy nie zabrakło im ludzkiej życzliwości.

dziar
tekst za: www.ekai.pl

za:www.diecezja.kielce.pl

Fot: Janusz Kamiński, studio Kamyk