Proces wytwarzania „stalowej skóry” pocisku artyleryjskiego w Kraśniku rozpoczyna się od dostaw prętów stalowych o przekroju kwadratu z krajowej huty. Te potężne kęsy metalu trafiają najpierw na stanowiska cięcia, gdzie dzielone są na precyzyjnie odmierzane odcinki. Dalej zaczyna się ciężka praca pras hydraulicznych – stal rozgrzana do odpowiedniej temperatury formowana jest na gorąco w kształt przyszłego korpusu. W kolejnych etapach półfabrykaty przechodzą przez tokarki CNC, które nadają im wymiarową dokładność, po czym trafiają do pieców normalizacyjnych. Serce procesu to hartowanie – w specjalnych, zrobotyzowanych piecach, które gwarantują jednorodność i powtarzalność parametrów wytrzymałościowych.

Po obróbce cieplnej korpusy są śrutowane, a następnie toczone wykańczająco. Następnie napawany jest pierścień wiodący – element kluczowy dla prawidłowego prowadzenia pocisku w lufie. Potem przychodzi czas na mycie ultradźwiękowe, lakierowanie i nanoszenie oznaczeń. Każdy egzemplarz przechodzi rygorystyczną kontrolę jakości – od pomiarów wymiarowych po badania powierzchni, twardości, wytrzymałości i struktury materiału. Dopiero wtedy, zapakowany i opisany, opuszcza halę w Kraśniku, by trafić do kolejnych zakładów Polskiej Grupy Zbrojeniowej, gdzie finalnie stanie się pełnowartościowym pociskiem artyleryjskim 155 mm.

Po zakończeniu inwestycji w 2027 roku zakład w Kraśniku osiągnie zdolność wytwarzania do 150 tysięcy korpusów rocznie.

– To projekt o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa. Naszym celem jest dostarczanie polskiej armii amunicji w ilości, która sprosta wyzwaniom współczesnego pola walki, i to w pełni w oparciu o polski łańcuch dostaw - podkreśla Renata Gruszczyńska, prezes Mesko.

GALERIA