Archeolodzy, którzy badali teren obwodnicy Morawicy i Woli Morawickiej szukali przede wszystkim śladów osadnictwa z epok brązu i żelaza. Badania wskazywały na możliwą lokalizację cmentarzyska. Intensywna uprawa ziemi przez kilkanaście wieków sprawiła jednak, że odnajdywano głównie fragmenty ceramiki, narzędzi, odłamki kości, szklane paciorki czy tkackie przęśliki.

– Prawdziwą gratką okazała się jednak jedyna zachowana w całości popielnica, najprawdopodobniej z okresu wpływów rzymskich kultury przeworskiej z II wieku naszej ery. Na ten okres datowane są m.in. pochówki ciałopalne popielnicowe. Zakopana w ziemi duża gliniana urna o kilkudziesięciocentymetrowej średnicy ułożona była na czterech skrzyżowanych grotach oszczepów, dwa z nich były rytualnie zagięte. Jej wydobycie i transport możliwe były tylko z zawartością, w celu zapobieżenia zniszczenia. W kulturze przeworskiej zmarłych chowano z wyposażeniem – np. mężczyzn z bronią, narzędziami, kobiety z biżuterią, zapinkami, przęślikami. Rozgrzane w ogniu groty oszczepów czy noże rytualnie zaginano – tłumaczy Małgorzata Pawelec-Buras z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

Wydobyta z ziemi urna została już przewieziona z zawartością do pracowni archeologicznej. To co znajdą archeolodzy zostanie udokumentowane, a potem opisane znaleziska trafią do muzeum. 

Przypomnijmy, że w maju złożony został wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla drugiego etapu obwodnicy Morawicy i Woli Morawickiej. Budowa drogi biegnącej po nowym śladzie ruszy w przyszłym roku. Od ubiegłego roku jeździmy natomiast pierwszym odcinkiem obwodnicy. Oba będą liczyć w sumie ok. 8,5 kilometra.