Stefan Artwiński był prezydentem Kielc w latach 1934–1939. Po rozpoczęciu okupacji niemieckiej nadal działał na rzecz miasta, m.in. przeznaczając środki z miejskiej kasy na pomoc zdrowotną i żywnościową.

– To ogromna odpowiedzialność być następczynią Stefana Artwińskiego. Patrzę na jego życiorys z wielkim podziwem. Bardzo bym chciała nigdy nie znaleźć się w sytuacji tak poważnego zagrożenia i nie musieć zarządzać tak trudną sytuacją – mówi Agata Wojda, prezydent Kielc.

Choć bohaterski czyn Artwińskiego, który pozostał na stanowisku mimo okupacji, jest szeroko znany, o jego działalności jako prezydenta mówi się znacznie mniej.

– Miał trochę szczęścia, bo objął prezydenturę mniej więcej w okresie końca kryzysu. Ale szczęściu trzeba umieć pomóc. Za czasów jego rządów udało się oddłużyć Kielce i zrównoważyć budżet. Na jego korzyść można zaliczyć też rozpoczęcie programu budowy i rozbudowy szkół. Jednocześnie wprowadzał trudne reformy – udało mu się np. przepchnąć podwyżki niektórych podatków lokalnych, co budziło niezadowolenie. Krytykowano go również za brak rozwoju budownictwa komunalnego. Mimo wszystko jego prezydenturę można ocenić raczej pozytywnie – wyjaśnia Paweł Wolańczyk z Muzeum Historii Kielc.

Co ciekawe, prezydent bywał też… nerwowy.

– Był cholerykiem. Jeszcze jako szeregowy radnym często wchodził w konflikty, również z dziennikarzami, co bywało dla niego zgubne. Bywał też bezpośredni wobec dopiero co poznanych osób – dodaje Wolańczyk.

Organizatorami dzisiejszych obchodów były Miasto Kielce, Fundacja im. Stefana Artwińskiego oraz Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych.