Wielki Czwartek to dzień ustanowienia dwóch sakramentów: eucharystii i kapłaństwa. Przed południem w kościołach katedralnych odbywa się Msza święta Krzyżma. Księża odnawiają swoje przyrzeczenia, jest święcony olej wykorzystywany później w sakramentach: bierzmowania, namaszczenia chorych oraz święceń kapłańskich i biskupich. Wieczorem odprawiana jest Msza święta Wieczerzy Pańskiej. Główny celebrans umywa wtedy nogi dwunastu mężczyznom, tak jak Chrystus swoim apostołom. Na zakończenie liturgii Najświętszy Sakrament przenoszony jest do kaplicy zwanej „Ciemnicą”.

Wielki Piątek to dzień, w którym Jezus Chrystus umarł na krzyżu. W świątyniach nie grają organy, nie dzwonią dzwony, nie ma nawet obrusów na ołtarzach. Wiernych obowiązuje post ścisły. To jedyny dzień w roku, kiedy nie jest sprawowana Msza święta. Liturgia Wielkiego Piątku koncentruje się na adoracji Krzyża, po której Najświętszy Sakrament przenoszony jest do kaplicy Grobu Bożego.

W Wielką Sobotę trwa adoracja Jezusa Chrystusa złożonego w grobie. Przed południem święcone są pokarmy. W koszyczkach nie może zabraknąć chleba, jajek, kiełbasy, chrzanu i baranka. Niezwykle bogatą symbolikę ma sprawowana po zmroku Wigilia Paschalna. Składa się ona z Liturgii Światła, Słowa, Chrztu i Eucharystii.

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego rozpoczyna się poranną procesją rezurekcyjną z Najświętszym Sakramentem, podczas której kapłan ogłasza światu, że Chrystus zmartwychwstał.

Katarzyna Bernat